© 2035 by The Clinic. Powered and secured by Wix
Wstęp do praktyki Circling
Circling, znany również jako Transformational Connection (Transformatywna Więź), to praktyka wnoszenia obecności, energii życiowej i wrażliwości w kontakt z drugą osobą lub grupą. Punktem wyjścia jest pytanie, które brzmi prosto, a okazuje się niewyczerpane: jak to jest być tobą w tej chwili? Nie chodzi o odpowiedź, lecz o wspólne podążanie za tym, co się wyłania — chwila po chwili, bez pośpiechu ku konkluzji.
Praktyka wyrosła ze środowiska Circling Europe, organizacji działającej dziś pod nazwą Transformational Connection. W klasycznej formie rozróżniamy dwie role: osoby, której świat odkrywamy i na której spoczywa nasza uwaga, oraz osoby lub grupy, która temu światu towarzyszy. To, co odróżnia Circling od coachingu i terapii, kryje się po stronie tych drugich: osoba towarzysząca jest zaproszona do zaufania, że całość jej własnego doświadczenia należy do procesu i może zostać wniesiona. Można więc powiedzieć: „słuchając ciebie, czuję rosnące wycofanie", albo „po twoich słowach przeszła przeze mnie fala smutku i boli mnie w klatce piersiowej". Wniesione z odpowiedzialnością i bez przywiązania do efektu, takie informacje potrafią pogłębić kontakt mocniej niż jakakolwiek technika.
Druga rzecz, która wyróżnia tę praktykę, to brak orientacji na rozwiązanie. Nie przychodzimy tu naprawić problemu ani siebie uzdrowić. Zamiast tego trzymamy się zobowiązania do obecności i odkrywania bez agendy — i paradoksalnie to właśnie z tego miejsca najczęściej wydarza się zmiana.
Wstęp do Circling
Pięć filarów Circlingu
Praktyka opiera się na pięciu zasadach:
-
Otwarcie na kontakt. Relacyjność jest tym, do czego wracamy i z czego korzystamy, odkrywając siebie i świat. Również wtedy, gdy jest trudna.
-
Branie odpowiedzialności za swoje doświadczenie. Mówię o tym, co dzieje się we mnie, nie o tym, jaki ktoś jest. Uważność na granice i rozróżnienie, co jest moje, a co kogoś innego.
-
Bycie w kontakcie z warstwą odczuć. Zanim pojawi się interpretacja, jest doznanie; pozostajemy w kontakcie z tym poziomem.
-
Zaufanie własnemu doświadczeniu. To, co się we mnie pojawia, jest wiarygodnym źródłem, nawet jeśli nie rozumiem, dlaczego.
-
Bycie z drugą osobą w jej świecie. Nie w moim wyobrażeniu o niej, nie w swoim o tym zdaniu. Z otwartością i ciekawością na drugiego człowieka, jego wyjątkowość.
Czym jest
Surrendered Leadership
Surrendered Leadership (Przywództwo w Poddaniu) wyłoniło się z Circlingu jako eksperyment: co się stanie, jeśli porzucimy podział na tego, kto jest w centrum uwagi, i tych, którzy towarzyszą? Pole zrobiło się bardziej emergentne, role płynne, a brak orientacji na cel jeszcze głębszy. Praktykę rozwinęli przede wszystkim Sean Wilkinson i John Thompson. Wbrew nazwie nie chodzi tu o brak lidera ani o brak przywództwa, lecz o prowadzenie z miejsca poddania. Poddanie to wypuszczenie reaktywności i otwarte wchodzenie w strumień tego, co właśnie się dzieje. Przywództwo to zaufanie, że moje doświadczenie wystarczy, że ma własną wartość, i działanie zgodnie z jego wskazaniem. Każdy uczestnik jest zaproszony do swojej wersji tej postawy, a rolą prowadzącego jest przede wszystkim ucieleśniać praktykę, nie zaś nią sterować. To forma pozornie bez struktury — i jednocześnie na tyle złożona, że wielu osobom dojście do swobody w niej zajmuje lata. Jest to praktyka relacyjna, a z biegiem lat dla mnie również duchowa i o głębokim aspekcie terapeutycznym (choć nie jest to podejście terapeutyczne). Jeżeli znasz podobne formy procesu grupowego, to — przy wielu podobieństwach, ale i różnicach — można ją porównać do treningu interpersonalnego (Gestalt), T-Groups (Training Groups), Group Dynamics (K. Lewin) czy Worldwork (psychologia zorientowana na proces, A. Mindell).
Więcej o tej metodzie pracy w osobnym artykule i nagraniu. Na warsztatach weekendowych, które prowadzę, zazwyczaj około połowy czasu spędzamy w tej formie praktyki.
